واکنش شدید کهن به اعتراضات اخیر – تجارت نیوز


به گزارش تجارت نیوز، این روزها جامعه شاهد اعتراضات مردمی است. روزنامه جهان او هر اعتراضی را از سوی افراد مرتبط با سرویس‌های اطلاعاتی غربی می‌بیند. در شرور بودن ایران شکی نیست. اما آیا این حجم اعتراض همه از غرب سرچشمه گرفته است؟ آیا بهتر نیست به جای انتصاب صدای مردم بیگانه، «کارکرد داخلی» در نقش خبرنگار معکوس شود؟ مردم معترض هستند و باید «حق قانونی» برای انتقال آن اعتراض داده شود. جایی که برای هیچ مجلسی مجوز قانونی داده نمی شود و اصولاً مخالفت با جریان کار را ضد انقلاب می گویند، آیا راه دیگری برای احقاق حق مردم وجود دارد؟ به من نشان بده

کاهان به عنوان یک رسانه باید پاسخگو باشد که چرا فقط مردم را در یک چارچوب نگاه می کند و «می خواهد». جامعه ما متشکل از انواع مختلف تفکر است. ایران مکانی برای همه شهروندان خیرخواه با عقاید مختلف است.

آن را بگیر و ببند؛ بدون نیاز به مدارک!

به گزارش کیهان، ایجاد ناآرامی در ایران توسط سرویس‌های اطلاعاتی غربی به‌عنوان الحاقی به تحریم‌ها امری شناخته شده است و نیازی به مستندات ندارد.

این سیاست پس از از دست دادن اثربخشی تحریم‌ها، حتی در صورت «حداکثر» شدن، از یک سیاست اضافی به یک سیاست اصلی تبدیل شد. این هم مشکلی است که نیازی به سند ندارد. آنهایی که آمریکایی ها از سال ۲۰۱۶ دنبال می کنند معنای دیگری ندارد و نظرات مقامات آنها چیزی بیش از این نبوده است.

از سوی دیگر، از این زمان و به ویژه پس از انتخابات شورای اسلامی در سال ۲۰۱۸، مشخص شد که ایران در حال تحول اساسی در فضای داخلی است و به زودی همه چیز در ایران به سمت روند اصیل و انقلابی تغییر خواهد کرد. چندی پیش دکتر محمدجواد ظریف در جلسه شورای روابط خارجی آمریکا گفته بود که اگر ببازیم قطعا مخالفان شما در ایران سر کار خواهند آمد نه اینکه نظام سیاسی به نفع شما تغییر کند.

این نوع تحلیل ها را بارها از شخصیت های رسانه ای این جریان شنیده ایم و به همین دلیل جریان غیرانقلابی در شکست خود تردیدی نداشت. از این منظر اگر ریاست جمهوری آقای حسن روحانی پروژه ای بود، خلاصه این جریان بعد از سال ۱۳۹۷ این بود که کار تمام شده و شکست قطعی است و دوران حاکمیت نیروهای انقلابی دوباره آغاز خواهد شد. بنابراین قصد این جریان این بود که مشارکت مردم را تا حد امکان کاهش دهد تا از یک سو پیروزی نیروهای انقلابی کمتر اثرگذار باشد و از سوی دیگر، زمینه افزایش داده شود. ضد شماره – نیروهای رژیم که آماده ورود به صحنه سیاسی هستند.

تحلیل من رو گرفتی؟

بسیاری از مردم تعجب می کنند که چرا رفتار دولت روحانی در دو سال اخیر عمدتاً مبتنی بر ایجاد نارضایتی و ناامیدی بوده است؟ از طرفی از همان لحظه ای که انتخابات برگزار شد به جای تاکید بر افراد واجد شرایطی که برای رای دادن آمدند و به طور خاص به آیت الله رئیسی رای دادند، روی جمعیت دیگری تمرکز کردند که به هر دلیلی رای ندادند و البته یکی هم بود. . زمینه

در کشور، انتخابات با مشارکت ۵۴ درصدی و حدود ۶۰ درصدی بارها برگزار شد، اما تمرکز تحلیل های داخلی هرگز روی «غایبان» نبود. از انتخابات ریاست جمهوری گذشته، در تحقیقاتی که انجام دادم، متوجه شدید که تعداد رای دهندگان از تعداد رای دهندگان بیشتر است!

در کنار این مطالعات، برخی از لزوم تمرکز بر هسته اصلی این جنبش، خیزش‌های اجتماعی و اعتراضات خیابانی صحبت کردند و برخی دیگر به صراحت نوشتند که وقتی گفت‌وگوی داخلی بین دولت و نخبگان به بن‌بست می‌رسد – یعنی. وقتی نظام نمی‌خواهد درآمد خاصی به بازنده‌های انتخابات بدهد – نوبت شهروندان است که علیه دولت به خیابان بیایند و اصلاح‌طلبان باید به آنها کمک کنند و آن را زبان خود کنند – یعنی مدیریت کار را در دست بگیرید – در این مناظره ها برخی از عناصر کلیدی این جنبش، کارگران، مثلاً برخی از افراد در حزب گفتند که با این حرف ها حد وسطی وجود ندارد و معتقد نیستند که رادیکالیزه شدن است. یک فضا و از سوی دیگر معتقد بودند که این جریان به خود آمده و زمان آن فرا رسیده است که رژیم دوباره آن را در آغوش بگیرد.

اما زمانی که یکی از اعضای این جریان که توسط این جریان به عنوان رادیکال و تندرو معرفی شده بود و گفته بود از آنها جدا شده است، دستگیر شد، تمامی اجزا و عناصر اصلی این جریان اعم از ماموران و غیره به سراغ او آمدند. کار و آشتی قبلی را که قول داده بودند فراموش کردند! ضمن اینکه بعد از انتشار متنی که میرحسین موسوی در کتابی نوشته بود – که شهیدان سلیمانی و همدانی و در واقع همه مدافعان حرم به سختی جرأت کردند، یعنی ضریب رادیکالیسم را برای مخالفت بالا بردند. برای ترویج مقدسات مردم حتی اگر بدترین اتفاق بیفتد و اوضاع به هم بخورد، آنها حاضر نشدند خط او را از او جدا کنند و واقعاً به او کمک کردند!

حجاب یک مشکل ملی است؟

جنبه دیگر بحث حجاب و عفاف و مراجع رسمی مسئول این امر بود. کاملاً واضح است که حجاب و عفاف موضوعی نیست که جمهوری اسلامی ایران ساخته باشد. این یک مشکل اسلامی و ملی است. یعنی از یک طرف اسلام و قرآن کریم حفظ آن را تعیین می کند و برآمده از نصوص است و از طرف دیگر مردم ایران آن را می خواهند. و عفاف از آن حمایت کرد). این جریان شروع به زیر سوال بردن تلاش دولت برای حفظ این ارزش دینی و ملی کرد!

این اقدامات گاهی در قالب «حجاب اجباری» و در برخی دیگر در قالب «گشت ارشاد» انجام می شد. در این میان گاهی بین سطرهایشان جمله ای دیده می شود که نوشته آنها را آشکار می کند. آن جمله «امنیت حجاب نکن» بود. در واقع با توجه به اتفاقات بعدی و خطی که از بیرون دنبال می شد، مشخص شد که این جریان در حال تبدیل حجاب به شورش است و در واقع حجاب در حال تبدیل شدن به یک موضوع امنیتی است.

اکنون رسوایی این گرایش به پایان رسیده است و می توان به این موضوع اشاره های زیادی کرد.

در هر صورت جریان بیرونی استکبار جهانی علیرغم اینکه واپس گرا خوانده می شود، ضرورت ارزیابی سیاست تحریم های اقتصادی قبلی را ناکام و تمرکز بر تاکتیک دیگری و جریان داخلی معطوف به غرب را یادآور شد. سیاست روی کار آمدن جمهوری اسلامی در حال شکستن است، کاملا ارزیابی شده، در یک پروژه مشترک گرد هم آمدند و وارد میدان شدند و به این فکر افتادند که می توانند درصد قابل توجهی از غایبان انتخابات ۱۴۰۰ را به صحنه بیاورند و دخالت کنند. اوضاع ایران اما اتفاقی که در عمل افتاد آن چیزی نبود که آنها فکر می کردند و انتظار داشتند.

«یک زن»، «یک دختر کرد»!

برای ایمن سازی سریع وضعیت، آنها دو مورد را به هم مرتبط کردند. قومیت و جنسیت. فداکاری یک زن از یک قوم، هم به قدرت زنان – که نیمی از جمعیت ایران را تشکیل می دهند – نیاز داشت و هم قدرت یک ملت با جمعیت در برخی نقاط کشور و در پایتخت. “دختر کرد”!

در بررسی آنها اشاره شد که بخشی از جمعیت تهران را مهاجران کرد تشکیل می دهند که عمدتاً کارهای سخت انجام می دهند و می توانند به عنوان طعمه مورد بهره برداری قرار گیرند. اما آنچه در عمل اتفاق افتاد عدم توجه مردم به طور عام و زنان و کردها به طور خاص بود. این جریان داخلی و خارجی با برنامه مشخص سرویس‌های اطلاعاتی دشمن ایران، دامنه اغتشاشات آغاز شده بسیار کمتر از دامنه اغتشاشات آغاز شده در سال‌های ۱۳۹۵ و ۱۳۹۷ بود. اگرچه در مقایسه با جمعیت تهران قابل توجه نبودند.

حمله به نیروی انتظامی و اقدام علیه حجاب و عفاف چیزی نبود که امام حسینی و مردم پرشور و نجیب ایران از آن حمایت کنند. مردم به چشم خود می بینند که پلیس های جوان وارد کار شده اند و میزان مداخله شان به اندازه ای است که وظیفه شان اقتضا می کند، نه اینکه دنبال بهانه ای برای دعوا باشند و اساساً خواسته های مردم ایران باشد. این سال‌ها همیشه باعث شده است که این افکار حل شود که ناهنجاری‌هایی مانند حجاب رخ نمی‌دهد، دولت و نیروی انتظامی با تلاش‌هایی که برای دفاع از حجاب و عفاف انجام می‌شود مخالف هستند. در هر صورت این جریان آلوده بار دیگر به کاهده برخورد کرد و به پلیس و اصل حجاب حمله کرد.

نظام نمی تواند در برابر خون بی گناهان سکوت کند!

در این صحنه عده ای در فضاهای مجازی غوغایی علیه مدافعان حجاب و عفاف به راه انداختند که می تواند دلایل مختلفی داشته باشد اما برخی از چهره های سیاسی و اجتماعی نیز بر اساس نسخه مکتوب نقش آفرینی کردند.

حساب آنها با مردم عادی که از روی اشتباهات و شاید احساسات چیزهایی نوشته اند متفاوت است.

خاتمی، پزشکان، ظریف، همتی و… به محض وقوع حادثه، واکنش مخربی را علیه مدعیان امنیتی و مشکل حجاب آغاز می کنند، در حالی که می توان اطلاعات دقیق و دقیقی به دست آورد. آنها به مدارک دسترسی دارند، موضوع کاملاً متفاوت است، این کار قابل انجام است و از آنها پذیرفته نیست.

عمدتاً به این دلیل که همه ما می دانیم که یک توطئه خارجی بدون پایگاه داخلی نمی تواند موفق شود. ادعاهای ضد دینی و ضد انقلابی گروه هایی مانند بی بی سی و… بدون حمایت نظری شخصیت های داخل ایران اثبات و توجیه نمی شود.

بنابراین، اکنون زمان محکوم کردن آنها است. آنها باید مستندات گفته های خود را ارائه دهند و در قبال اتهاماتی که مطرح کرده اند و هیچ سند و مدرکی وجود ندارد، پاسخگو باشند. تا زمانی که هسته اصلی این حوادث درگیری بین فردی و قربانی شدن برخی افراد باشد، کشور نمی تواند از این موضوع چشم پوشی کند. زیرا ترک آن می تواند منجر به وقوع جرایم و تصادفات مکرر شود. نظام نمی تواند در برابر کسانی که عامل درگیری هستند و باعث ریختن خون بیگناهان می شوند، سکوت کند.