مرتضی روحانی: بحث حجاب نیست، بحث حاکمیت خداست.


به گزارش خبرنگار خبرگزاری فارس، مرتضی روحانی موسس مؤسسه فرهنگی ترجانم و مدیر گروه غرب شناسی پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی درباره بیانات وزیر سید عزت الله ضرغامی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، ۲۴ آبان ماه در دانشگاه صنعتی شریف بیانیه‌ای نوشت که در ادامه می‌خوانید:

آقای ضرغامی گفت: دیدید چند نوجوان روسری خود را برداشتند و هیچ اتفاقی نیفتاد و سیستم به هم نخورد! نظام درخت تناوری است که برگ و میوه آن سراسر جهان را فرا گرفته است. البته این دل خیلی از سیاستمداران دیگر است و ممکن است در خلوت بگویند و توصیه کنند. اما آیا کسی گفته است که اگر نوجوانان و حتی جوانان و میانسالان حجاب پیدا کنند، نظام فرو می ریزد؟ آیا دیگران نمی دانستند که یکی از راه های رسیدن به شهرت دوری از مواضع سفت و سخت نظام است؟ آیا او تنها کسی است که متوجه این موضوع شده است؟ نه، همه می دانستیم که اگر نه تنها حجاب، بلکه کل شرع به یکباره برداشته شود، نظام فرو نمی ریزد. آیا با غصب حق علی بن ابیطالب دنیا سقوط کرد؟ آیا زمانی که خون شهدا ریخته شد آسمان بر زمین کربلا نیفتاد؟ قرار نیست خوبی با انجام کارهای بد دوخته شود.

چنگیز مغول در حال نوشیدن در مسجد بزرگ بخارا

بریم سراغ تاریخ. جوینی در تاریخ جهانگشا از زمانی صحبت می کند که چنگیزخان در محرم ۶۱۷ وارد بخارا شد. وارد مسجد جامع شد و صندوق‌های قرآن را خالی کرد و به اسب‌هایشان غذا داد و قرآن را زیر دست و پایشان انداخت که گویی آلوده به سرگین احشام است و خواننده‌ها و رقصندگان را به مسجد جامع آورد و نواختند. رقصید و بعد از نوشیدن شراب .

جوینی ادامه می دهد که در آن حال امام جلال الدین علی بن الحسن الرندی چه مقام و مقامی داشت و در بعد از ظهر و عصر مشارالیه به امامزاده امام رکن الدین که از افضل بود متوسل شد. . علمای جهان گفتند: مولانا چه حالتی داری؟ چیزی که ما می بینیم بیدار شدن است یا خواب یا خواب؟ امامزاده مولانا گفت ساکت شو! باد بیهوده خدا می وزد. سامان حرف نمی زند.» آری پس بهشت ​​به زمین نیامده و امروز هم نخواهد آمد، اما مشکل کجاست؟ هر گاه خدا و پیامبرش چیزی برایشان مقرّر کرده اند انجام دهند و هر کس خدا و پیامبرش را نافرمانی کند، به گمراهی آشکاری گمراه شده است».

تقصیر او از بیرون است و تقصیر من از درون

مشکل این است که خدا و رسول حجاب را مقرر کرده اند و الان عده ای در جامعه که ما هم فکر می کنیم مسلمان هستند برعکس هستند. اینطور نیست که خلاف آن عمل کنند و من معتقدم موضوع این کلام مخالف قول خدا و رسول است و غیر از آنچه آنها گفته اند، همه ما و اکثر مردمی که نیستند. بی گناه. به دلیل ناآگاهی یا ضعف اراده یا فشار محیط زندگی و… درگیر گناه بوده و هستند، رهبر انقلاب در ۱۹ مهر ۱۳۹۱ نیز در مورد مسئله حجاب فرمودند: «زنانی بودند که بودند. معمولا به خانم های بدحجاب می گویند؛ اشک از چشمانش می ریزد، حالا چه کنیم؟ انکار؟ راحت است؟ درست است نه، دل در این جبهه است، جان عاشق این اهداف و آرمان هاست. او عیب دارد من نفس ندارم عیب او بیرونی است، آدم عیب این حقیر درونی است، نمی بینند.

کی گفته حجاب خوبه، مشکل اینه!

اما سؤال این نیست که آیا این گناه است یا خیر. مشکل این است که یک نفر می گوید حجاب مطلوب است و افشای حجاب اشتباه و بد است؟ پوشش حق من است و من حق انتخاب دارم و تنها من حق دارم در مورد پوشش خود تصمیم بگیرم و همه چیز از اینجا شروع می شود! به نظر من در سه گانه «زن، زندگی، آزادی» شعرهای اصلی حول محور آزادی می چرخد. آزادی چیزی است که باید محور زندگی ما باشد و زنان به خصوص در بحث پوشش تنها یک نمونه از مطالبات ما در موضوع آزادی است.

خدایی و مدرن بودن و نبودن

بحث در این شعار این نیست که برخی از نوجوانان یا جوانان ما به خاطر تبلیغات یا سیطره فرهنگ و تفکر غربی به قول آقای لاریجانی دین خود را از دست داده اند، بلکه یکی از پایه های مدرنیته همین است. نظام فکری که هیچ کس برای انسان حقوقی ندارد که برای انسان نیست، این تربیت که از آن به اصل خودمختاری تعبیر می شود، مهمترین قانون از دیدگاه اخلاق مدرن در حوزه قانون گذاری شخصی و جمعی است. بر اساس دیدگاه دینی ما، خداوند نه تنها خالق، رزق، آمرزنده، رحیم و رحیم است، بلکه او نیز پروردگار است، یعنی اوست که باید ما را تربیت کند و لذا امر و نهی می کند و آنچه را که هست تعیین می کند. خوب و چه بد . . اوست که در جهت تربیت انسان چه باید کرد و چه نباید کرد اشاره می کند.

اما بر اساس دیدگاه امروزی، انسان آن است که خوب و بد را برای خود تعیین می کند و هیچکس نمی تواند به تنهایی آنچه را که باید و نباید انجام دهد، اما اصولاً حق و مقامی ندارد. برای انجام این کار.

زمانی که ایمان جای خود را به معرفت داد

آلبرت کلر، نویسنده مقدمه سکولاریزاسیون در دایره المعارف الهیات، می گوید که سکولاریزاسیون رویارویی دانش با ایمان، دولت با کلیسا و دنیا با آخرت است و مبتنی بر انسان مدرن و سکولاریزه است. . دولت بر دانش و دستاوردهای بشری و قوانینی برای زندگی بهتر انسان متمرکز است و در این دنیا آن قوانین را وضع و اجرا می کند. اصولاً ایمان و کلیسا و زندگی اخروی از دید انسان امروزی حذف شده و همه امور آنها به جانشینان آنها یعنی شناخت دولت و دنیا واگذار شده است.

دعوا سر چیز دیگری است

با این حساب می‌خواهم به آقای ضرغامی بله بگویم، نظام با برهنگی برخی نوجوانان فرو نمی‌پاشد، البته اگر منظور شما سیستم دستگاه سیاسی مستقر است، اما اگر نظام را بفهمیم. کمی عمیق تر متوجه می شویم که با این تعبیر از آزادی و زندگی، نظام معارف دینی فرو می ریزد. در این رویداد، کشف حجاب تنها کشف حجاب نیست، بلکه محور حق قانونی شدن و تغییر معیارهای قانونی بودن در نظام معرفت دینی است. دستکاری در ربوبیت پیامبر حق. به بیان دقیق تر، بحث انطباق یا عدم انطباق با حکم شرعی نیست که با تسامح می توانیم از آن چشم پوشی کنیم، بلکه بحث مربوط به الوهیت زمین و حق تشریع در آن است.

موضوع این است که انسان باید برای این زمین قانون وضع کند یا قرار نیست خداوند در این نظام جدید آن را به ما عرضه کند و اصولاً این حق را ندارد و قرار نیست منبع آن باشد. مال ما ایمان و امر مقدس و نتیجه اعمال ما در جهان دیگر، ببینیم این مرد و تنها صاحب این شهر برای خودش قانون وضع می کند و این قوانین به نظر خدمت نیست. برای او خوشبختی است، اما هدف آنها سامان دادن به امور جهان است و نتایج آنها باید در این دنیا تضمین شود و دولت راه اجرا و اجرای این قوانین است.

انتهای پیام/




این مقاله را برای صفحه اول پیشنهاد دهید