برنامه “شب های مافیا” را ببینید. دروغ گفتن را در قالب یک بازی جذاب تشویق کنید


خبرگزاری فارس بری – گروه هنر و رسانه: امروز دیگر «مافیا» نام یک پوستر و گروه جنایتکار در فیلم های آمریکایی و ایتالیایی نیست. این کلمه در محافل ما مطرح می شود و جوانان به بهانه آن جمع می شوند. یک بازی کامل وسترن که کیلومترها با فرهنگ اصلی ما فاصله دارد، اما در سال های اخیر، اول تلویزیون و حالا شبکه های نمایش خانگی صدای خود را برای تبلیغ جامعه آستین بلند کرده اند و عاجزانه تلاش می کنند چیزی را کپی کنند. نسخه خارجی معنی آن. ظاهراً – به یاد بیاوریم کاور وسترن و گانگستری برنامه “شب های مافیا” – برای تغذیه این بازی خطرناک و مضر در غیاب برنامه نویسی اصولی و مبتکرانه.

بازی مافیایی ایران در دهه ۱۳۸۰ با نام مافیا و گاه دزد و پلیس وارد اتاق خواب و فضاهای دانشجویی شد و پس از مدتی وارد فضاهای تجاری مانند کافه ها شد و پس از کشف صحنه تئاتر و تلویزیون ایران به شبکه نمایش خانگی پیوست. . . مافیا یک بازی تیمی است و با دو تیم مافیا و سیتیزن قابل بازی است. در ابتدای بازی با رای دادن به همه بازیکنان یک نفر به عنوان حاکم یا خدا انتخاب می شود. در این بازی افراد به گروه های مافیایی و شهروندان تقسیم می شوند و مبارزه بین گروه های آگاه و ناخودآگاه شبیه سازی می شود. در این مسابقه به افراد به صورت مخفیانه نقش تعیین می شود و اکثریت شهروندان این فرصت را دارند که برای شناسایی و حذف اعضای مافیا رای دهند. این بازی در دو مرحله شب و روز انجام می شود. قاضی اعلام می کند که شب است و همه با این دستور بخوابند و چشمان خود را ببندند. با اعلام دادگاه، اوباش چشمان خود را باز می کنند و با هم یک نفر را می کشند. بعد از اعلام دادگاه، مافیا هم به خواب می‌روند و صبح بیدار می‌شوند و همه بیدار می‌شوند، در این مرحله با توجه به اینکه دیشب چه کسی کشته شده است، بحث می‌شود که مافیا کیست. در هر مرحله یک نفر با رأی حذف می شود. این بازی در دو بخش صبح و شب برای پیروزی یکی از دو تیم تکرار می شود. این بازی بسیار هیجان انگیز و جذاب است. به طور خلاصه، هدف نهایی مافیا از بین بردن یا به عبارتی بهبود “شهروندان” گروه مافیایی و یا برعکس، حذف “مافیا بازی” شهروندان است. فریب مردم و به تدریج خلاص شدن از شر از آنها از بازی

امروزه نام این بازی با برنامه «شب های مافیا» گره خورده است. «شب های مافیا» نمایشی رئالیتی از سعید ابوطالب است که پیش از این کارگردانی مسابقات تلویزیونی دیگری از جمله «شهروند و تلویزیون مافیا» با بازی «رالی ایرانی» و «شام ایرانی» و علیرام نورایی را برعهده داشته است که از شبکه های تلویزیونی همه چیز پخش می شود. نمک را نمک بزنید. . سریالی که به دلیل آزادی عملی که سینماگران در شبکه نمایش خانگی خود دارند با نسخه تلویزیونی آن تفاوت زیادی دارد. در «شب‌های مافیا» برای جذب مخاطب بیشتر، به جای افراد معمولی، از شخصیت‌های معروف و بعضاً سرشناس سینما، تلویزیون و موسیقی به عنوان شرکت‌کننده استفاده شده و از زنانی با گریم‌های سنگین، غلیظ و غیرعادی استفاده شده است. لباس‌های وسترن و گانگستری وجود دارد. آن‌ها زنانی دارند که با یکدیگر بازی می‌کنند و سپس در فینال نقش مردان را بازی می‌کنند، بنابراین فیلمساز از ترفند تکراری کل زن و مرد استفاده می‌کند، گاهی اوقات به دور از مهربانی و تجاوز به کرامت زنانه. به ویژه با زشتی. رفع روابط صمیمانه با مهرام و جذب بیشتر استفاده ابزاری عمومی از زنان. به خصوص نوجوانان و جوانانی که علاقه زیادی به شناخت هویت واقعی بازیگران و خواننده ها دارند.

سعید ابوطالبه که علاقه خاصی به انجام یک رئالیتی شو در حوزه نمایش خانگی و شکستن محدودیت های رسانه ملی دارد، قبل از هر چیز این بازی را مانند کارهای قبلی خود کمی از نوآوری و بومی سازی دور کرده است. یک شرط مهم برای مدل های موفق، همگام سازی فرهنگ است. وقتی می‌خواهیم از یک کالای خارجی تقلید کنیم باید با تأثیراتی که مسائل فرهنگی بر اکولوژی ما می‌گذارد موافق باشیم، اما در کل این‌طور نیست و این کپی‌ها گاهی با فرهنگ و اعتقادات مذهبی جامعه ما همخوانی ندارد. در تضاد آشکار با آموزه های اخلاقی است. و آنها دین ما هستند.

بازی مافیا گاهی اوقات گرگ نامیده می شود. البته دلیل خوبی برای این نامگذاری وجود دارد. زیرا اعضای مافیا در نقش شهروندان آرام در طول روز ظاهر می شوند. اما شب از این لباس بیرون می آیند و آن طرف ظاهر می شوند. آنها برای برنده شدن باید دروغ بگویند و هرچه دروغگو مهارت بیشتری داشته باشد، شانس برنده شدن آنها بیشتر است. این یکی از آسیب های مهم و غیرقابل انکار این بازی است. ترویج ریاکاری این بازی علاوه بر زدودن قبح دروغ، موجب ترغیب بدبینی افراد جامعه می شود. اینکه در قالب یک برنامه رنگارنگ و پر زرق و برق اقدامی غیراخلاقی را منتشر می کنیم و با بازی بازیکنان معروف و بعضا مورد علاقه جوانان جامعه، واکنش خوبی از سوی رسانه ها در مقبولیت اجتماعی مردم ندارد. زیرا می دانیم که اسلام دین اخلاق است; دینی که همیشه از دروغ و فریب نهی می کند.

علاوه بر خطرناک بودن خود بازی، در این برنامه ادعای زیادی وجود دارد مبنی بر اینکه برخی از بازیکنان شوالیه و دیده و تقبیح می شوند و تقریباً از همان ابتدای برنامه، تیم های قبلی و همچنین تماشاگران آن قسمت ها. برنامه این موضوع را مطرح کرده است و نمایش در قسمت های اخیر تا حدودی ناعادلانه به نظر می رسد. طرفداران این بازیگر نیز مجبور به دفاع از خود هستند که به معنای اتلاف وقت و انرژی مخاطب و سردرگمی جامعه است.

متأسفانه مهمترین چیزی که مخاطبان ما را به تماشای برنامه های مزخرف مانند مافیا سوق می دهد، نداشتن برنامه های سرگرم کننده خوب و جاه طلبانه است که بتواند بینندگان را به سمت اهداف آموزشی خود جذب کند. توجیه این گونه برنامه ریزی ها در مورد تاج است که مردم را سرگرم و مشغول کند تا مشکلات خود را به خاطر بسپارند و مدت بیشتری در خانه بمانند. اما باید گفت که اهداف وسیله را توجیه نمی کنند و سرگرم کردن مخاطب به هر قیمتی و تخریب ارزش های اخلاقی و دینی جامعه ناپسند است.

انتهای پیام/




این را برای جلد پیشنهاد دهید